Σύμφωνα με το Άρθρο 2 του Κανονισμού, Διασυνοριακή Διαλειτουργικότητα είναι η ικανότητα των οντοτήτων της Ένωσης και των φορέων του δημόσιου τομέα των κρατών μελών να αλληλεπιδρούν μεταξύ τους διασυνοριακά ανταλλάσσοντας δεδομένα, πληροφορίες και γνώσεις μέσω ψηφιακών διεργασιών, σύμφωνα με τις νομικές, οργανωτικές, σημασιολογικές και τεχνικές απαιτήσεις που σχετίζονται με τέτοια διασυνοριακή αλληλεπίδραση.
